டெங்கு காய்ச்சல் என்பது டெங்கு வைரஸால் ஏற்படும் ஒரு தொற்றுநோயாகும். இந்த நோய், ஏடிஸ் எஜிப்டி (Aedes aegypti) மற்றும் ஏடிஸ் அல்போபிக்டஸ் (Aedes albopictus) எனப்படும் நுளம்புகளின் கடியின் மூலம் மனிதர்களுக்குப் பரவுகிறது. உலகின் வெப்பமண்டல மற்றும் துணை வெப்பமண்டல நாடுகளில் டெங்கு பாதிப்பு அதிகமாகக் காணப்படுகிறது. 

இந்தியாவிலும் குறிப்பாக மழைக்காலம் மற்றும் அதனைத் தொடர்ந்து வரும் மாதங்களில் டெங்கு நோயின் தாக்கம் அதிகரிக்கிறது. முறையான விழிப்புணர்வு மற்றும் கொசு கட்டுப்பாட்டு நடவடிக்கைகள் மூலம் இந்த நோயின் பரவலைக் கணிசமாகக் குறைக்க முடியும். 

டெங்கு நோயால் பாதிக்கப்பட்ட ஒருவரை ஒரு ஏடிஸ் நுளம்பு கடிக்கும்போது, அந்தக் நுளம்பின் உடலில் டெங்கு வைரஸ் நுழைகிறது. பின்னர் அதே நுளம்பு மற்றொரு ஆரோக்கியமான நபரைக் கடிக்கும்போது, வைரஸ் அவரது உடலுக்குள் பரவி நோயை ஏற்படுத்துகிறது. 

இந்த நோய் காற்றின் மூலமாகவோ, உணவு அல்லது தண்ணீர் மூலமாகவோ, அல்லது ஒருவரை ஒருவர் தொடுவதன் மூலமாகவோ பரவுவதில்லை. டெங்கு பரவுவதற்கு நுளம்புகளே முக்கிய காரணமாகும். 

டெங்கு வைரஸ் உடலுக்குள் நுழைந்த நான்கு முதல் பத்து நாட்களுக்குள் அறிகுறிகள் தோன்றத் தொடங்குகின்றன. ஆரம்பத்தில் திடீரென அதிக காய்ச்சல் ஏற்படும். அதனுடன் கடுமையான தலைவலி, கண்களின் பின்புறத்தில் வலி, தசை மற்றும் மூட்டுவலி, உடல் சோர்வு, குமட்டல், வாந்தி மற்றும் தோலில் சிவப்பு நிறப் புள்ளிகள் போன்ற அறிகுறிகளும் காணப்படலாம். சிலருக்கு பசியின்மை மற்றும் கடுமையான பலவீனமும் ஏற்படலாம். 

சில நோயாளிகளில் டெங்கு மிகவும் ஆபத்தான நிலைக்கு மாறக்கூடும். கடுமையான வயிற்றுவலி, தொடர்ந்து வாந்தி எடுப்பது, மூக்கு அல்லது ஈறுகளில் இரத்தப்போக்கு, சிறுநீர் அல்லது மலத்தில் இரத்தம் கலந்திருப்பது, அதிக சோர்வு, மயக்கம் மற்றும் மூச்சுத்திணறல் போன்ற அறிகுறிகள் தென்பட்டால் உடனடியாக வைத்தியசாலையில் சிகிச்சை பெற வேண்டும். இத்தகைய நிலை உயிருக்கு ஆபத்தை ஏற்படுத்தக்கூடியதாக இருப்பதால் தாமதிக்கக் கூடாது. 

டெங்கு நோயை உறுதிப்படுத்த வைத்தியர்கள் இரத்தப் பரிசோதனைகளை மேற்கொள்கின்றனர். நோயின் ஆரம்ப நிலையில் NS1 ஆன்டிஜன் பரிசோதனை செய்யப்படுகிறது. பின்னர் IgM மற்றும் IgG ஆன்டிபாடி பரிசோதனைகள் மூலம் நோய்த்தொற்றின் நிலை மதிப்பிடப்படுகிறது. மேலும், முழு இரத்தப் பரிசோதனை, பிளேட்லெட் எண்ணிக்கை மற்றும் ஹீமடோகிரிட் அளவுகளும் நோயின் தீவிரத்தை அறிய உதவுகின்றன. 

டெங்கு நோயை முற்றிலும் குணப்படுத்தும் தனிப்பட்ட வைரஸ் எதிர்ப்பு மருந்து தற்போது இல்லை. இருப்பினும், சரியான வைத்திய கண்காணிப்பு மற்றும் உடலுக்குத் தேவையான திரவச்சத்து வழங்கப்படுவதன் மூலம் பெரும்பாலான நோயாளிகள் முழுமையாக குணமடைகின்றனர். 

நோயாளிகள் போதுமான ஓய்வு எடுக்க வேண்டும், அதிகளவில் தண்ணீர் மற்றும் திரவ உணவுகளை அருந்த வேண்டும், மேலும் வைத்தியர் பரிந்துரைக்கும் மருந்துகளை மட்டுமே பயன்படுத்த வேண்டும். சுயமாக மருந்துகளை உட்கொள்வதைத் தவிர்க்க வேண்டும், ஏனெனில் சில மருந்துகள் இரத்தப்போக்கு அபாயத்தை அதிகரிக்கக்கூடும். 

டெங்குவைத் தடுப்பதற்கான சிறந்த வழி நுளம்புகள் பெருகுவதைத் தடுப்பதாகும். வீட்டைச் சுற்றி தண்ணீர் தேங்காமல் பார்த்துக்கொள்வது, தண்ணீர் சேமிக்கும் பாத்திரங்களை மூடி வைப்பது, பயன்படுத்தப்படாத டயர்கள், பூந்தொட்டிகள் மற்றும் பிற பொருட்களில் தண்ணீர் தேங்காமல் சுத்தம் செய்வது மிகவும் அவசியம். 

மேலும், முழு உடலையும் மூடும் ஆடைகளை அணிவது, கொசு விரட்டிகளைப் பயன்படுத்துவது மற்றும் ஜன்னல்களில் கொசு வலை பொருத்துவது போன்ற நடவடிக்கைகள் டெங்கு பரவலைத் தடுக்க உதவுகின்றன. 

டெங்கு காய்ச்சலால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் உடலில் நீர்ச்சத்து குறையாமல் இருப்பதை உறுதி செய்ய வேண்டும். அதிகளவில் தண்ணீர், இளநீர், பழச்சாறுகள், ORS போன்ற திரவங்களை அருந்துவது நல்லது. கஞ்சி, சூப், பழங்கள் மற்றும் எளிதில் செரிக்கும் உணவுகளைச் சாப்பிடுவது உடலுக்கு வலிமை அளிக்கும். அதே நேரத்தில் அதிக எண்ணெய், காரம் மற்றும் பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுகளைத் தவிர்ப்பது நல்லது. 

டெங்கு காய்ச்சல் என்பது சரியான நேரத்தில் கண்டறிந்து சிகிச்சை அளித்தால் பெரும்பாலும் குணப்படுத்தக்கூடிய ஒரு வைரஸ் நோயாகும். இருப்பினும், நோயின் தீவிரத்தை அலட்சியப்படுத்தினால் உயிருக்கு ஆபத்தை ஏற்படுத்தும் நிலை உருவாகலாம். 

எனவே, காய்ச்சல் ஏற்பட்டவுடன் மருத்துவரை அணுகுவது, தேவையான பரிசோதனைகளை மேற்கொள்வது மற்றும் மருத்துவ ஆலோசனைகளைப் பின்பற்றுவது மிகவும் முக்கியமானது. 

தனிநபர் சுகாதாரத்துடன் சுற்றுப்புறத் தூய்மையையும் பேணுவதன் மூலம் டெங்கு பரவலைத் தடுக்க முடியும். பொதுமக்களின் விழிப்புணர்வும், சமூகத்தின் ஒருங்கிணைந்த செயல்பாடுகளும் டெங்குவை கட்டுப்படுத்துவதில் முக்கிய பங்காற்றுகின்றன.