இலங்கை பெருந்தோட்டத்துறையின் எதிர்காலத்திற்கு புதிய முதலீட்டு வாய்ப்புகள் ஏன் தேவைப்படுகின்றன?

இலங்கை பெருந்தோட்ட முதலாளிமார் சம்மேளனத்தின் தலைவர் திரு. ஷானக சமரதிவாகர அவர்களினால்...

இன்று நடப்படும் ஒரு தேயிலைக் கன்றிலிருந்து விளைச்சலைப் பெறுவதற்கு ஐந்து
ஆண்டுகளும், குறிப்பிடத்தக்க இலாபத்தைப் பெறுவதற்கு ஒரு தசாப்தமும் (10 ஆண்டுகள்),
அதற்காகச் செய்யப்பட்ட முதலீட்டை ஈடுசெய்வதற்கு 20 ஆண்டுகளுக்கும் மேலான காலமும்
ஆகலாம். தேயிலை விவசாயத்தின் தன்மை அவ்வாறானதே ஆகும். இலங்கையின் பிரதேச
பெருந்தோட்ட நிறுவனங்களுக்கு தங்களது குத்தகை ஒப்பந்தங்கள் நிறைவடைவதற்கு
இன்னும் 19 ஆண்டுகள் மாத்திரமே எஞ்சியுள்ளன. அதாவது முதலீடுகளை ஈடுசெய்யக்கூடிய
20 ஆண்டுகளை விடக் குறைந்த காலப்பகுதியாகும். நீண்டகால முதலீடுகளில் எதிர்காலம்
தங்கியுள்ள ஒரு தொழில்துறையான பெருந்தோட்டத்துறை, முதலீடொன்றை மேற்கொள்வதை
நியாயப்படுத்துவதற்குக் காரணமான ஒரு கொள்கைக் கட்டமைப்பிலேயே தங்கியுள்ளது.

இதன் மூலம் ஏற்படும் பாதிப்பு பெருந்தோட்டத் துறைக்கு மாத்திரம் மட்டுப்படுத்தப்பட்டதல்ல.
உலக வங்கியின் தரவுகளின்படி, இலங்கையின் ஒட்டுமொத்த விவசாய-உணவு
முறைமையானது தேசிய உற்பத்தியில் (GDP) சுமார் ஆறில் ஒரு பங்கிற்கு (1/6) பங்களிப்பு
செய்வதுடன், ஒட்டுமொத்த வேலைவாய்ப்பில் 40% க்கும் அதிகமானவற்றிற்கு
ஆதரவளிக்கிறது. மேலும், பொருட்களின் ஏற்றுமதியில் சுமார் 30% ஐப்
பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதும் இத்துறையே ஆகும். எவ்வாறாயினும், பெருந்தோட்டத்
துறைக்குள் காணப்படும் சவால்கள் தற்போது மிகவும் அதிகரித்துக் காணப்படுகின்றன. 2026
ஆம் ஆண்டின் முதல் ஏழு மாதங்களில் தேயிலை உற்பத்தி 3% இனால் வீழ்ச்சியடைந்து 152.5
மில்லியன் கிலோகிராமாக பதிவாகியுள்ளது. ஷீட் ரப்பர் (Sheet rubber) உற்பத்தி சுமார் 18%
இனால் வீழ்ச்சியடைந்துள்ளதுடன், தேயிலை ஏற்றுமதி வருவாய் 743 மில்லியன் அமெரிக்க
டொலரிலிருந்து 701 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர் வரை குறைவடைந்துள்ளது.

எவ்வாறாயினும், உற்பத்திச் செலவானது இதற்கு முற்றிலும் நேர்மாறான முறையில்
அமைந்துள்ளதுடன், ஒட்டுமொத்த உற்பத்திச் செலவில் சுமார் 65% உழைப்பாளர்
ஊதியங்களுக்காகவே செலவிடப்படுகிறது. அங்கு ஏற்பட்ட 200 ரூபாய் சம்பள உயர்வு
காரணமாக, இத்துறையின் செலவினங்களுக்கு மேலும் சுமார் 6 பில்லியன் ரூபாய்
அளவிலான மேலதிக சுமையொன்று சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. ஹோர்முஸ் நீரிணை (Strait of Hormuz)
பிராந்தியத்தில் ஏற்பட்ட தடைகள் காரணமாகக் கப்பல் கட்டணங்கள் மற்றும் எரிசக்தி
செலவுகள் அதிகரித்தமையுடன், ஒரு மெட்ரிக் தொன் உரத்தின் விலை 100,000 ரூபாயிலிருந்து
220,000 ரூபாய் வரை அதிகரித்துள்ளது. சீரற்ற மழைவீழ்ச்சி, நீண்ட வறட்சி மற்றும்
உழைப்பாளர் படை குறைவடைந்தமை ஆகியவற்றால் உற்பத்தி நடவடிக்கைகள் மேலும்
சிக்கலாகியுள்ளன.

ஆனால், இந்த புள்ளிவிவரங்கள் கதையின் ஒரு பகுதியை மட்டுமே காட்டுகின்றன.
இலங்கையின் பெருந்தோட்ட நிறுவனங்கள் ஏற்கனவே தானியங்கிமயமாக்கல், அதிக
மதிப்புமிக்க தயாரிப்புகள் மற்றும் மாற்று பயிர்ச்செய்கை ஆகியவற்றில் முதலீடு செய்து
வருகின்றன. புதிய சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்ப தங்களை மாற்றியமைத்துக் கொள்ளும் இந்தத்
தொழில்துறையின் திறன் மிகவும் தெளிவாக உள்ளது. இப்போது தேவைப்படுவது, அதற்கு
இணையாக மாறுவதற்குத் தயாராக உள்ள ஒரு கொள்கை ரீதியான சூழலாகும்.

நிலையான தன்மை இல்லாத முதலீடுகள் தோல்வியடையக்கூடும்

இலங்கையின் தேயிலை பயிரிடும் நிலப்பரப்பில் சுமார் 1/4 பங்கை நிர்வகிக்கும் உள்ளூர்
தோட்ட நிறுவனங்கள், உற்பத்தித்திறனை மையமாகக் கொண்ட மாற்றங்களின் மூலம் எதை
அடைய முடியும் என்பதை ஏற்கனவே நிரூபித்துக் காட்டியுள்ளன.

பதப்படுத்தும் மையங்களில் தானியங்கிமயமாக்கல் மற்றும் தொழிற்சாலைகளை
ஒருங்கிணைத்தல் ஆகியவற்றின் மூலம் உற்பத்தி திறனை அதிகபட்சமாகப் பயன்படுத்த
முடிந்துள்ளது. அதன் மூலம் உற்பத்தித்திறன் உயர்ந்துள்ளது. செலவுகள் அதிகரிக்கும்
பின்னணியில் இருந்தாலும், சரியான முதலீடுகளின் மூலம் போட்டித்திறனை வலுப்படுத்த
முடியும் என்பதை இத்தகைய முன்னேற்றங்கள் சிறப்பாகத் தெளிவுபடுத்துகின்றன.
ஆயினும், செயல்பாட்டு திறன்மூலம் மட்டும் நவீனமயமாக்கலை தொடர்ந்து முன்னெடுத்துச்
செல்ல முடியாது.

1992 ஆம் ஆண்டில் ஆரம்பத்தில் 99 ஆண்டுகளுக்கு வழங்கப்பட்ட தோட்டக் குத்தகை
ஒப்பந்தங்கள் பின்னர் 53 ஆண்டுகளாகக் குறைக்கப்பட்டன. அதன் காரணமாக இப்போது
மீதமுள்ளது இன்னும் 19 ஆண்டுகள் மட்டுமே என்பதால், மறுபயிரிடுதலை வணிக ரீதியாக
இலாபகரமாக்குவது கடினமாகியுள்ளது. குத்தகைக் காலம் முடிந்த பிறகும் முதலீட்டை
திரும்பப் பெறுவதற்கு காலம் எடுக்கும் திட்டங்களுக்கு வங்கிகள் கடன் வழங்கும் என்று
நியாயமாக எதிர்பார்க்க முடியாது.

இழந்த மீதமுள்ள 46 ஆண்டு காலத்தை மீண்டும் வழங்குவதன் மூலம் (குத்தகைக் காலத்தை
நீட்டிப்பதன் மூலம்), மறுபயிரிடுதல், பயிர் பல்வகைப்படுத்தல் மற்றும் தோட்டச் சுற்றுலா
உள்ளிட்ட பல புதிய முதலீட்டு வாய்ப்புகளைத் திறக்கத் தேவையான நிலைத்தன்மை
கிடைக்கும். இது தொடர்பாக அரசாங்கத்தின் தலையீடு ஒரு நேர்மறையான அம்சமாக
இருந்தாலும், தொடர்ந்து பேச்சுவார்த்தைகள் நடத்துவதை விட சரியான நேரத்தில் ஒரு
தீர்வை வழங்குவது முதலீட்டாளர்களுக்கு மிகவும் வலுவான செய்தியை அளிக்கும்.

பயிர் பல்வகைப்படுத்தலுக்கும் இதேபோன்ற நீண்டகால சிந்தனையே வழிகாட்ட வேண்டும்.
ஊவா மாகாணத்தின் சில பகுதிகளில் ஆண்டு மழைவீழ்ச்சி 500 மில்லிமீட்டருக்கும் குறைவாக
இருப்பதால், பாரம்பரிய தேயிலை பயிரிடுதல் சவாலாகியுள்ளது. வெற்றிகரமான தேயிலை
உற்பத்திக்கு காலநிலை நிலைமைகள் இனி பொருந்தாத இத்தகைய பகுதிகளில், தற்போதுள்ள
நிலங்களிலிருந்து அதிக மதிப்பைப் பெறுவதற்கு மாற்றுப் பயிர்கள் நல்ல வாய்ப்புகளை
உருவாக்குகின்றன.

கோப்பி, அவகாடோ மற்றும் கருவாப்பட்டை பயிரிடுதல் இந்த வாய்ப்புகளை ஏற்கனவே
நிரூபித்துக் காட்டுகின்றன. உதாரணமாக, மல்வத்தை பெருந்தோட்டத்தில் 2015 ஆம் ஆண்டு
முதல் இப்போது வரை ஒரு ஹெக்டேயருக்கு பயிரிடப்படும் அவகாடோ நாற்றுகளின்
எண்ணிக்கை 150 இலிருந்து 800 ஆக உயர்த்தப்பட்டுள்ளது. மேலும் கருவாப்பட்டை
பதப்படுத்தும் பணிகளில் சுமார் 60% ஏற்கனவே தானியங்கிமயமாக்கப்பட்டுள்ளது.

ஆயினும், கோப்பி பயிரிடுவதற்கான மானியங்களை இழக்கும் ஆபத்து உள்ளது. மேலும்
முள்பனை பயிரிடுதலுக்கு விதிக்கப்பட்டுள்ள கட்டுப்பாடுகள் காரணமாக திட்டமிடப்பட்ட 20,000
ஹெக்டேயர்களுக்குப் பதிலாக சுமார் 10,400 ஹெக்டேயர்கள் மட்டுமே பயிரிட முடிந்துள்ளது.
விவசாயக் கொள்கைகள் செய்ய வேண்டியது, வணிக ரீதியாக இலாபகரமான மற்றும்
சுற்றுச்சூழல் ரீதியாக பொறுப்பான தழுவல்களை ஊக்குவிப்பதே தவிர, அவற்றைக்
கட்டுப்படுத்துவது அல்ல.

போட்டித்திறன் உற்பத்தி திறனை மட்டுமல்ல, அதன் தரமான மதிப்பின் அடிப்படையிலும்
கட்டியெழுப்பப்பட வேண்டும்

இலங்கைக்கு உள்ள வாய்ப்பு அதிகமாக உற்பத்தி செய்வதில் மட்டுமல்ல, தரத்தில் உயர்ந்த
பொருட்களை சந்தைக்கு வழங்குவதிலேயே உள்ளது.

மதிப்பு கூட்டப்பட்ட தேயிலை தயாரிப்புகள் இப்போது நாட்டின் மொத்த தேயிலை ஏற்றுமதி
திறனில் பாதிக்கும் மேலான பங்கை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. உற்பத்தியாளர்கள் மச்சா
(Matcha), பச்சை தேயிலை (Green Tea) மற்றும் கலைநயமிக்க தேயிலைகள் (Artisanal Teas)
உள்ளிட்ட சிறப்பு தயாரிப்புகளுக்காக நூற்றுக்கணக்கான மில்லியன் ரூபாய்களை முதலீடு
செய்து வருகின்றனர்.

உயர் மதிப்புள்ள தயாரிப்புகளை நோக்கிய இந்த நோக்குநிலை ஒரு நேர்மறையான
வளர்ச்சியாகும். இருப்பினும், தற்போதைய வணிகச் சூழல் இத்தகைய முதலீடுகளை சரியாக
மதிப்பிட்டு, அதற்கேற்ற பலன்களை வழங்குவதற்கு நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.
உள்நாட்டில் உற்பத்தி செய்யப்படும் பச்சை தேயிலை மற்றும் CTC தேயிலையில் சுமார் 30%
விற்பனையாகாமல் உள்ள நிலையில், குறைந்த விலையுடைய இறக்குமதி தேயிலை
வகைகள், 30% உள்நாட்டு தேயிலையுடன் கலந்து மறு ஏற்றுமதி செய்வதற்காக வரி
விலக்குடன் நாட்டிற்குள் நுழைகின்றன. இந்த 30% உள்நாட்டு உள்ளடக்க தேவை மூன்று
தசாப்தங்களுக்கு அருகில் மாற்றமின்றி அதேபோல் தொடர்கிறது.

இலங்கை பெருந்தோட்ட முதலாளிமார் சம்மேளனம் இந்த தேவையை 50% ஆக உயர்த்தவும்,
இறக்குமதி செய்யப்படும் தேயிலைக்கும் உள்நாட்டு தேயிலைக்கு சமமான தர பரிசோதனை
தரங்களை அமுல்படுத்தவும் பரிந்துரைக்கிறது. இதன் நோக்கம் சர்வதேச போட்டித்தன்மையில்
பின்தங்குவது அல்ல, மாறாக தரம் மற்றும் மதிப்பு கூட்டலுக்காக உள்நாட்டில் செய்யப்படும்
முதலீடுகளுக்கு சமமான மற்றும் நியாயமான நிபந்தனைகளின் கீழ் போட்டியிட வாய்ப்பை
வழங்குவதாகும்.

விஞ்ஞான மற்றும் தொழில்நுட்ப ஆராய்ச்சித் துறையில் உள்ள திறன்களும்
போட்டித்தன்மைக்கு சமமாக அவசியமானவை. சர்வதேச சந்தைகள் வேளாண் இரசாயன
உரங்களின் அதிகபட்ச வரம்புகளை கடுமையாக்கி வரும் பின்னணியில், பரவலாகப்
பயன்படுத்தப்படும் பல கிருமிநாசினிகளுக்கு வணிக ரீதியாக பொருத்தமான மாற்றுகள்
இன்னும் வரம்புக்குட்பட்ட அளவிலேயே உள்ளன. மேலும் உள்நாட்டு ஆய்வக பரிசோதனை
உட்கட்டமைப்புகள் மேலும் வலுப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

நடைமுறை பயிர் பாதுகாப்பு தீர்வுகள், காலநிலைக்கு ஏற்ற நடவு பொருட்கள் மற்றும்
நோய்களை எதிர்க்கும் பயிர் வகைகள் போன்றவற்றை உருவாக்குவதற்கு பெருந்தோட்ட
நிறுவனங்களுடன் மிக நெருக்கமாக செயல்பட முடியும் வகையில், தேயிலை, ரப்பர் மற்றும்
தென்னை ஆராய்ச்சி நிறுவனங்களும் மேலும் வலுப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

ரப்பர் பயிர்களைத் தாக்கியுள்ள ‘பெஸ்டா‘ (Pesta) நோயின் அச்சுறுத்தல் இந்தத் தேவையின்
அவசரத்தன்மையை மேலும் உறுதிப்படுத்துகிறது. இலங்கையின் விவசாய எதிர்காலம்,
விஞ்ஞான ஆராய்ச்சிகள் எவ்வளவு பயனுள்ள வகையில் உற்பத்தியை உயர்த்தும் விவசாய
நிலங்களுக்கு நடைமுறையில் பங்களிக்கின்றன என்பதை அதிகமாகச் சார்ந்துள்ளது.
இந்த ஆராய்ச்சி திறனை தொடர்ந்து பராமரிப்பது, திறமையான நிபுணர்களைத் துறையில்
தக்கவைத்திருப்பதைப் பொறுத்தது. இலங்கை தனது முழு விஞ்ஞானிகள் குழுவையும்
தக்கவைத்துக்கொள்வதை உறுதிசெய்து, அவர்களைப் பாதிக்கும் பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வுகளை
வழங்கி, ஆராய்ச்சி நிறுவனங்களின் பணியாளர் கட்டமைப்பை பல்கலைக்கழக விரிவுரையாளர்
பணியாளர்களுக்கு சமமான மட்டத்திற்கு கொண்டு வரும் சாதகமான சூழலை உருவாக்க
வேண்டும்.

நவீன பெருந்தோட்டப் பொருளாதாரத்திற்கான வாய்ப்பு

நவீனமயமாக்கலுக்காக ஒழுங்குமுறை நடவடிக்கைகளை மிகவும் நடைமுறை
அணுகுமுறையுடன் மேற்கொள்வதும் அவசியமாகும்.

சொட்டு நீர்ப்பாசனம் மூலம் நீரை மிகவும் திறனுடன் பயன்படுத்தவும், அதிக அடர்த்தியான
பயிர்களுக்கு ஆதரவளிக்கவும், வறட்சியைத் தாங்கும் திறனை வலுப்படுத்தவும் பெரும் உதவி
கிடைக்கிறது. எவ்வாறாயினும், நிலத்தடி நீரை பொறுப்புணர்வுடன் நிர்வகிப்பதை
எடுத்துக்காட்டக்கூடிய சந்தர்ப்பங்களிலும் கூட, தற்போதுள்ள குழாய் கிணறு அனுமதி பெறும்
நடைமுறைகளின் காரணமாக முதலீடுகள் தாமதமாகலாம்.

சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பும் விவசாய உற்பத்தித்திறனும் ஒன்றுக்கொன்று முரணான அல்லது
போட்டியிடும் முன்னுரிமைகளாக இருக்கக்கூடாது. வெளிப்படையான, விஞ்ஞான
அடிப்படையிலான ஒழுங்குமுறை மூலம் பொறுப்பான முதலீடுகளுக்கு இடமளிக்கும் அதே
வேளையில் நீர் வளங்களைப் பாதுகாக்கவும் முடியும்.

அதேபோல, திறனுள்ள தோட்ட நில நிர்வகிப்பு இருப்பதும் அவசியமாகும். பயிரிடும் நிலங்கள்,
ஊழியர் வீடுகள் மற்றும் நீரோடைகளை ஒட்டிய பாதுகாக்கப்பட்ட நிலங்களை அனுமதியின்றி
ஆக்கிரமிப்பது செயல்பாட்டு நடவடிக்கைகளில் நிச்சயமற்ற தன்மையையும் சுற்றுச்சூழல்
அபாயங்களையும் உருவாக்குகிறது. சட்டப்பூர்வ உத்தரவுகளை நடைமுறைப்படுத்துவதில்
ஏற்படும் தாமதங்கள் இந்தச் சிரமங்களை மேலும் அதிகரிக்கக் காரணமாகின்றன.

பொருத்தமான சட்டப் பாதுகாப்பு வழிமுறைகளுடன், முன்கூட்டியே ஊகிக்கக்கூடிய வகையில்
சட்டத்தை அமுல்படுத்துவதன் மூலம் நிலங்களையும் சுற்றியுள்ள சமூகங்களையும்
பாதுகாக்கும் அதே வேளையில் முதலீட்டாளர்களின் நம்பிக்கையும் உயரும் என்பது உறுதி.
இந்தச் சவால்கள் ஒன்றோடொன்று இணைந்துள்ளன. அவற்றுக்கான தீர்வுகளும் அப்படியே.
பாதுகாப்பான வரிவிலக்கு காலம் கிடைப்பது மீள்நடவை ஊக்குவிக்கிறது. ஆராய்ச்சி
உற்பத்தித்திறனையும் தரத்தையும் உயர்த்த உதவுகிறது. பயிர் பல்வகைப்படுத்தல் தாங்கும்
திறனை வலுப்படுத்துகிறது. நியாயமான வணிக ஏற்பாடுகள் புதுமைகளைப் பாராட்டுகின்றன.
திறனுள்ள ஒழுங்குமுறை நீண்டகால முதலீடுகளைப் பாதுகாக்கிறது.

தோட்டத் தொழில்துறை தொழில்நுட்பத்தை ஏற்றுக்கொள்வது, செயல்பாட்டு சீர்திருத்தங்கள்
மற்றும் பொறுப்பான நில நிர்வகிப்பு மூலம் தனக்கு ஒப்படைக்கப்பட்ட பொறுப்பை சரியாக
நிறைவேற்ற வேண்டும். அதே வேளையில், கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கும் இத்தகைய
முதலீடுகளை வெற்றிகரமாகத் தொடர்ந்து பராமரிக்கக்கூடிய சாதகமான சூழலை
உருவாக்குவதற்கு நல்ல வாய்ப்பு உள்ளது.

இலங்கைக்கு சர்வதேச அளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட விவசாய உற்பத்திகள், நிலையான
ஏற்றுமதி சந்தைகள், அனுபவம் வாய்ந்த உற்பத்தியாளர்கள் மற்றும் தொழில்நுட்ப
மாற்றங்களுக்கான பெரிய வாய்ப்பு உள்ளது. இவை நம்மிடம் உள்ள மிக முக்கியமான போட்டி
நன்மைகளாகும்.

எனவே நமது இலக்கு கடந்த காலத்தில் இருந்த உற்பத்தி அளவுகளை மீண்டும் எட்டுவது
மட்டுமல்ல. ஒவ்வொரு ஹெக்டேயரிலிருந்தும் அதிகபட்ச மதிப்பைப் பெறக்கூடிய, மிகவும்
பல்வகைப்படுத்தப்பட்ட, உற்பத்தித்திறன் மிக்க மற்றும் தாங்கும் திறனுடைய விவசாய
வணிகப் பொருளாதாரத்தைக் கட்டியெழுப்புவதாகும்.

அந்தப் பெரும் மாற்றத்திற்குத் தேவையான அடிப்படை ஏற்கனவே உள்ளது. இலங்கைக்கு
இப்போது தேவையானது, அந்த அடிப்படையின் மீது வலுவாக முன்னோக்கிச் செல்வதற்குத்
தேவையான உறுதியான கொள்கை முடிவுகளை எடுப்பது மட்டுமே.