Aug 8, 2026 - 10:41 PM
உயிரிழப்புகளை ஏற்படுத்தி, கோடிக்கணக்கான ரூபாய் பெறுமதியான பொதுச் சொத்துக்களை அழித்து, நாட்டின் சிறைச்சாலைகள் சார்ந்த பகுதிகளில் உருவாகியுள்ள மோதல் நிலைமைகள் தற்போது நாடு முழுவதினதும் அவதானத்தைப் பெற்றுள்ளன.
சிறைச்சாலைகளில் இவ்வாறானதொரு நிலைமை உருவாகக் காரணம் என்ன என்பது குறித்து 'அதா தெரண' விசேட ஆய்வு ஒன்றை மேற்கொண்டது.
'ராஜாக்கள் காலத்துத் தண்டனை' முறையிலிருந்து விலகி, நாட்டிற்கு முறையான நீதித்துறைச் செயன்முறையும் அதன் மூலம் சரியான சிறைச்சாலை அமைப்பும் ரோமானிய-டச்சுச் சட்டத்தின் கீழேயே உருவாக்கப்பட்டது.
அது வெறும் தண்டனையோடு நின்றுவிடாமல், மனித உரிமைகள் போன்ற கருத்துருக்களின் அடிப்படையில் 'கைதிகளை மறுவாழ்வுப்படுத்துதல்' எனும் முறைமைக்கும் வழிவகுத்தது.
இவ்வாறான கருத்துருக்கள் இருந்தபோதிலும், நாட்டின் சிறைச்சாலைகளுக்குள் அவ்வப்போது ஏற்படும் மோதல்கள் வரலாற்றுப் பக்கங்களில் கருப்புப் புள்ளிகளைச் சேர்த்துள்ளன.
2012 ஆம் ஆண்டு வெலிக்கடை சிறைச்சாலை மோதல், 2020 ஆம் ஆண்டு மஹர சிறைச்சாலையில் ஏற்பட்ட பதற்றம் என்பன வெறும் கைதிகளுக்கு இடையிலான மோதல்கள் மட்டுமல்ல, நாட்டின் சிறைச்சாலை அமைப்பில் உள்ள குறைபாடுகளுக்கான சிவப்பு எச்சரிக்கைகளாகவே அடையாளங்காண முடியும்.
அவற்றிற்கு வழங்கப்பட்ட தற்காலிகத் தீர்வுகளால் சாம்பலுக்குள் மறைந்திருந்த நெருப்பு, கடந்த ஜூலை மாதம் நீர்கொழும்பு சிறைச்சாலையில் ஏற்பட்ட பதற்றத்துடன் மீண்டும் மூண்டெழுந்தது.
பின்னர் அது மஹர, மெகசின், குருவிட்ட மற்றும் இளம் கைதிகளுக்கு தொழிற்பயிற்சி அளிக்கும் நோக்கில் ஆரம்பிக்கப்பட்ட பல்லன்சேனை சிறைச்சாலைக்கும் பரவியது.
உயிரிழப்புகளும், கோடிக்கணக்கான ரூபாய் பெறுமதியான சிறைச்சாலைச் சொத்துக்களின் அழிவுகளும், தற்போதைய கட்டமைப்புக்குள் ஏதோவொரு தீவிரப் பிரச்சினை உள்ளது என்ற வினாக்குறையைத் தொடர்ந்து எழுப்பி வருகின்றன.
2012 வெலிக்கடை சிறைச்சாலை மோதல் மற்றும் 2020 மஹர சிறைச்சாலை மோதல் குறித்து ஆராய அரசாங்கத்தால் நியமிக்கப்பட்ட ஆணைக்குழுக்கள் வழங்கிய அறிக்கைகளில், சிறைச்சாலை அமைப்பில் காணப்படும் கடுமையான நெரிசலே இவ்வாறான பல பிரச்சினைகளுக்கு அடிப்படையாக அமைகின்றது எனத் தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.
சிறைச்சாலைகளுக்குள் போதைப்பொருள் புழக்கம் போன்ற பிரச்சினைகளுக்கு மத்தியில் காணப்படும் மற்றொரு கொடூரமான நெருக்கடியாக இதைக் சுட்டிக்காட்டலாம்.
சிறைச்சாலைகள் திணைக்களத்தின் உத்தியோகபூர்வ இணையத்தளத்தின் தரவுகளின்படி, நாடளாவிய ரீதியில் உள்ள சிறைச்சாலைகளில் அதிகபட்சமாக 10,500 கைதிகளையே தடுத்து வைக்க முடியும்.
ஆனால் 2026 ஓகஸ்ட் 01 ஆம் திகதியாகும் போது, சிறைச்சாலைகளில் சுமார் 39,400 கைதிகள் தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ளமை இந்த நெரிசலைத் தெளிவாக உறுதிப்படுத்துகிறது.
அதாவது, நாட்டின் சிறைச்சாலைகளில் தற்போது தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ள கைதிகளின் எண்ணிக்கை, அதன் கொள்ளளவை விட மூன்று மடங்குக்கும் அதிகமாகும்.
நீர்கொழும்பு சிறைச்சாலையின் கொள்ளளவு 820 கைதிகள் மாத்திரமே என்றபோதிலும், ஜூலை மாதம் மோதல் ஏற்பட்ட தருணத்தில் அங்கு சுமார் 2,418 கைதிகள் தடுத்து வைக்கப்பட்டிருந்தனர்.
மஹர சிறைச்சாலையில் 1,200 கைதிகளுக்கு மட்டுமே வசதிகள் உள்ள போதிலும், அங்கு தற்போது 4,078 கைதிகள் வரை உள்ளனர்.
பல்லன்சேனை சிறைச்சாலையில் 1,000 கைதிகளை மட்டுமே தடுத்து வைக்க முடியும் என்ற போதிலும், அங்கு தற்போது சுமார் 2,000 கைதிகள் தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ளனர்.
இவ்வாறான கடுமையான நெரிசலுக்கு மத்தியில் கைதிகளை மறுவாழ்வுப்படுத்துவது சாத்தியமான ஒன்றாக அமையுமா?
உலகின் மிகச் சிறந்த சிறைச்சாலை அமைப்பைக் கொண்டுள்ள நாடாக நோர்வே கருதப்படுகிறது.
தண்டனை வழங்குவதை மட்டும் நோக்கமாக்காமல், குற்றவாளிகளை மறுவாழ்வுப்படுத்துதல், சமூகமயமாக்கல் மற்றும் மனித உரிமைகளைப் பாதுகாத்தல் ஆகியவற்றை முதன்மையாகக் கொண்ட செயன்முறையையே அந்நாட்டின் சிறைச்சாலை முறைமை கொண்டுள்ளது.
இந்த முறைமையின் காரணமாக, அந்நாட்டில் ஒருவர் இரண்டாவது முறையாகச் சிறைச்சாலையில் அடைக்கப்படுவதற்கான சாத்தியக்கூறு 20% க்கும் குறைவாகவே உள்ளதாக ஆய்வறிக்கைகள் தெரிவிக்கின்றன.
ஸ்வீடன் நாட்டிலும் இவ்வாறானதொரு முறைமையே காணப்படுகிறது.
இவ்வாறான ஒவ்வொரு வெற்றிபெற்ற சிறைச்சாலை முறைமையிலும் காணப்படும் அடிப்படை அம்சம் என்னவென்றால், ஒரு சிறைச்சாலையால் தாங்கக்கூடிய அளவிலான கைதிகளை மட்டுமே அதற்குள் அனுமதிப்பதாகும்.
இந்த ஒவ்வொரு முறைமையையும் இலங்கைக்கு 100% அப்படியே பிரதியெடுக்க முடியாது என்றபோதிலும், மோதல்கள் குறைந்த அமைப்பிற்காக நாட்டின் சிறைச்சாலை முறைமை விரைவாக மாற்றம் பெற வேண்டும் என்பது வெளிப்படை.
குழுக்களின் அறிக்கைகள் வெறும் அறிக்கைகளாக மட்டுமே எஞ்சிவிடாமல், சிறைச்சாலையானது குற்றவாளிகளை உருவாக்கும் இடமாக மாறாமல் தவறுகளைத் திருத்தும் இடமாக மாறுமேயானால், இன்றை விட நாளை சமூகம் நன்மையடையும்.
